จากประชาชาติธุรกิจ

วิวาทะว่าด้วยความกังวลใจทางเศรษฐกิจ อันเนื่องมาจากการไหลบ่าเข้ามาของ "เงินร้อน" จากต่างประเทศ ที่ผลักดันให้เงินบาทแข็งค่าขึ้นอย่างชัดเจน และดัชนีราคาตลาดหลักทรัพย์พุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว ตามกำลังเงินและกระแสของการเก็งกำไร

จนนายกิตติรัตน์ ณ ระนอง รองนายกฯและ รมว.คลัง และนายวีรพงษ์ รามางกูร ประธานแบงก์ชาติ วิตกว่าอาจจะนำไปสู่ภาวะ "เศรษฐกิจฟองสบู่" เหมือนปี 2540 ยังถูก "ตอบโต้" อย่างหนักหน่วงดุดันไม่แพ้กัน จากกลุ่มผู้นิยมความเป็น "อิสระ" ของแบงก์ชาติที่ยืนกรานว่านโยบายบาทแข็งและดอกเบี้ยสูงในปัจจุบันนั้นถูกต้องแล้ว

แม้นโยบายนี้จะทำให้แบงก์ชาติขาดทุนสะสมรวมกันถึง700,000 ล้านบาทก็ตามที

นายธีระชัย ภูวนาถนรานุบาล อดีต รมว.คลังและอดีตรองผู้ว่าการแบงก์ชาติ โพสต์ในเฟซบุ๊กส่วนตัวเมื่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ในหัวข้อว่า "ไม่ควรกังวลขาดทุนแบงก์ชาติจนเกินเหตุ" ว่า

นายกิตติรัตน์ออกมาเตือนแบงก์ชาติว่าขาดทุนสี่แสนหรือห้าแสนล้านบาท ชาวบ้านฟังแล้วก็ย่อมตกใจเป็นธรรมดา เพราะตัวเลขสี่แสนหรือห้าแสนล้านบาทเป็นตัวเลขที่สูงมาก

แต่สำหรับคนที่มีความรู้เศรษฐศาสตร์แล้ว ขาดทุนแบงก์ชาติเป็นเรื่องที่ไม่ต้องไปตื่นเต้นตกใจเกินไป

แบงก์ชาติขาดทุนเพราะเงินบาทแข็ง ดูตัวเลขง่ายๆ ถ้าประเทศมีทุนสำรองสองแสนล้านดอลลาร์ แล้วเงินบาทแข็งขึ้นหนึ่งบาทต่อดอลลาร์ เมื่อตีราคาปิดบัญชีปลายปี แบงก์ชาติก็จะขาดทุนสองแสนล้านบาทแต่ในทางกลับกัน หากเงินบาทอ่อน ถ้าอ่อนลงหนึ่งบาทต่อดอลลาร์จะกลับเป็นกำไรสองแสนล้านบาท

ในโพสต์แบบถามเอง-ตอบเอง นายธีระชัยตั้งประเด็นต่อว่า

@ แบงก์ชาติจะเจ๊งเพราะขาดทุนหรือไม่

ธุรกิจทั่วไปหากขาดทุนติดต่อกันไประยะหนึ่ง ก็จะขาดเงินสดหมุนเวียน สภาพคล่องจะติดขัด และต้องปิดกิจการ

แต่ธนาคารกลางของทุกประเทศ เขาสามารถสร้างปริมาณเงินขึ้นมาเพื่อหล่อเลี้ยงตัวเองได้

จึงขอให้สบายใจนะครับ แบงก์ชาติไม่มีวันเจ๊ง

@ การขาดทุนของแบงก์ชาติจะกระทบการทำงานของแบงก์ชาติได้อย่างไร

มีกรณีเดียวครับ หากแบงก์ชาติประสาทเสียและพยายามแก้ปัญหาการขาดทุนด้วยการพิมพ์เงินออกมาเกินความจำเป็น
ก็จะทำให้เงินเฟ้ออุตลุด

อ่านแล้วชวนให้สบายใจขึ้นเป็นอย่างยิ่งถ้าไม่ทันระลึกถึงความจริงอย่างน้อยสองประการที่ผ่านมา ได้แก่

1.หลังวิกฤตเศรษฐกิจ 2540 แบงก์ชาติในนามของกองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงิน ขาดทุนเป็นจำนวนทั้งสิ้น 1.4 ล้านล้านบาท

และโอนภาระการจ่ายดอกเบี้ยดังกล่าวมาให้กระทรวงการคลัง-หรือที่จริงก็คือประชาชนจ่ายดอกเบี้ยแทนติดต่อกันมานับ10 ปีคิดแล้วเป็นเงินหลายแสนล้านบาท

2.แบงก์ชาติเองคือหนึ่งในองค์กรที่ต้องรับผิดชอบกับหายนะทางเศรษฐกิจเมื่อปี2540

ตามรายงานของศูนย์ปฏิบัติการคณะกรรมการศึกษาเพื่อปฏิรูปสถาบันการเงิน (ศปร.) ซึ่งรัฐบาลหลังปี 2540 ตั้งขึ้นมาเพื่อตรวจสอบไต่สวนปัญหา เพื่อจะเป็นบทเรียนมิให้เกิดความผิดพลาดในอนาคต ระบุไว้ว่า

- ธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) อาจเลือกที่จะไม่ให้เปิดตลาดเงินทุนเสรีตั้งแต่ พ.ศ.2533 แต่ ธปท.ก็เลือกที่จะให้เปิดการตัดสินใจให้เปิดครั้งนั้น

- เลือกที่จะเปิดตลาดเงินทุนให้เสรีแล้วก็ควรเลือกที่จะให้อัตราแลกเปลี่ยนยืดหยุ่นมากกว่านี้ แต่ ธปท.ก็เลือกที่จะรักษาช่วง (band) อัตราแลกเปลี่ยนที่แคบมากไว้ จะมาเริ่มพิจารณาก็ในเดือนเมษายน 2539 ซึ่งสายไปเสียแล้ว

- เมื่อเลือกที่จะรักษาช่วงอัตราแลกเปลี่ยนที่แคบไว้เช่นนั้น นโยบายทางด้านอุปสงค์รวมจะต้องมีความระมัดระวังเป็นพิเศษ แต่ ธปท.ก็มิได้ผลักดันอย่างจริงจัง

- เมื่อ ธปท.ไม่สามารถใช้นโยบายการคลังหรือการเงินได้ ก็ควรจะใช้มาตรการไม่ให้เงินกู้ไหลเข้าประเทศอย่างมากมายเสียตั้งแต่ต้น แต่มาตรการที่ประกาศเป็นมาตรการที่อ่อนและนำมาใช้เมื่อสายไปแล้ว

ตรงไหนที่ชี้ว่าแบงก์ชาติพลาดไม่ได้และเมื่อขาดทุนแล้วไม่เป็นภาระของใคร?


ที่มา นสพ.มติชนรายวัน

สำนักงานบัญชี,สำนักงานสอบบัญชี,ทำบัญชี,สอบบัญชี,ที่ปรึกษา,การจัดการ,เศรษฐกิจการลงทุน