จากประชาชาติธุรกิจ

คอลัมน์ ชั้น 5 ประชาชาติ โดย เพ็ญรุ่ง ใยสามเสน e-mail : s_yaipen@hotmail.com

นับถอยหลังแล้วเหลือเวลาอีกราว 36 เดือนเศษ กลุ่มประชากรอาเซียน 10 ประเทศ 580 ล้านคน จะต้องรวมความหลากหลายให้เป็นหนึ่งเดียวกันทั้งการค้า การลงทุน การบริการ มุ่งสู่ "ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน" (AEC) ปี 2558

ทุก วันนี้ "คนไทย" เกือบ 70 ล้านคน ได้รับเสียงชื่นชมและคำยกย่องจนตัวแทบลอยว่าเป็นสุดยอดแห่ง "ผู้ให้บริการ" มีเอกลักษณ์เฉพาะที่พลเมืองชาติใดในโลกนี้สู้ไม่ได้ ด้วยอัธยาศัยน้ำใจดี ยิ้มแย้ม ชอบช่วยเหลือคนแปลกหน้าโดยไม่เลือกชนชั้น ชาติ หรือภาษา มาเท่าไร รูปแบบไหน รับได้หมด

นับเป็นอานิสงส์ทำให้ประเทศแจ้งเกิดทาง "อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว" อันดับต้น ๆ ของโลกอย่างโดดเด่น และเติบโตแบบก้าวกระโดดภายในเวลาเพียง 5 ทศวรรษ มีชาวต่างประเทศเลือกไทยเป็นสถานที่พักผ่อนจากหลักพันคนขยับขึ้นเป็น 20 ล้านคน ในยุคของ "สุรพล เศวตเศรนี" ผู้ว่าการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.)

"อุตสาหกรรมท่องเที่ยว" เป็นสาขาแรก ๆ ที่มีประสบการณ์ตรงด้านการสื่อสารแลกเปลี่ยนกับนานาอารยประเทศ แต่ถึงอย่างนั้นแรงงานเกินกว่าครึ่งหนึ่งถูกนำมาล้อกันเล่นว่า ทุกวันนี้ภาคบริการท่องเที่ยวก็ยังคงพึ่งพาภาษา body language หมายถึงการใช้สัญลักษณ์มือ หรืออวัยวะของร่างกายภายนอก สื่อให้คนต่างชาติต่างภาษาเข้าใจได้ เนื่องจากไม่สามารถใช้ภาษาสากลอย่าง "ภาษาอังกฤษ" พูดคุยกับผู้คนที่มาจากหลากหลายประเทศได้

ถามว่าเป็น ความผิดหรือไม่ที่คนไทยพูดภาษาอังกฤษไม่คล่อง และมีบางคนโต้เถียงแบบออกอาการว่า ก็ภาษาอังกฤษไม่ใช่ภาษาของพ่อแม่เรา ถึงพูดไม่ได้ก็ไม่มีความผิด เหตุผลนี้เป็น "ความจริง" ทั้งหมด และไม่มี "ใครผิด"

เพียงแต่ถึงเวลาแล้วหรือยังที่เราคนไทยจะต้องย้อนกลับมา ตั้งคำถามกับตัวเองว่า ไม่ว่าจะวันนี้หรืออีก 3 ปีหน้าที่กำลังจะเข้าสู่ร่มเงาประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน "คนไทย" ไม่สามารถ "เปลี่ยนโลก" ได้ แต่คนไทยถูกโลกและสิ่งแวดล้อม "บังคับ" ให้ต้องเปลี่ยนแปลงตัวเอง หากเราเลือกที่จะไม่เปลี่ยน ถามว่าได้หรือไม่ ตอบเลยว่าตามสิทธิแล้วย่อมทำได้ เพียงแต่เราจะต้องยอมรับด้วยผลที่ตามมาด้วยว่า ต่อไปเราจะกลายเป็น "ชนกลุ่มน้อย"

เพราะเราเป็นเพียงหน่วยเล็ก ที่ยืนอยู่ท่ามกลางคลื่นมหาชน 1 ใน 580 ล้านชีวิต ซึ่งเป็นประชากรเสียงส่วนใหญ่ ทำหน้าที่กำหนด "กติกาสังคมใหม่" ได้ใช้ความพยายามให้ทุกคนสื่อสารกันด้วย "ภาษาสากลกลาง" คือ ภาษาอังกฤษ

จาก การพูดคุยแลกเปลี่ยนกับชาวต่างชาติในหลายเชื้อชาติ หลากอารยธรรม จากหลากหลายวงการธุรกิจ คนเหล่านี้มีความเห็นตรงกันว่า ชอบนิสัยคนไทย รักเมืองไทย แล้วก็มีความปรารถนาดี จึงขอจากคนไทยแก้ "จุดอ่อน" หันมาใส่ใจเรียนรู้ "ภาษา" สื่อสารกับชาติอื่นได้อย่างสมาร์ต

เพราะ ถ้าวันนี้ไม่เริ่มเร่งแก้ไขจุดอ่อนสำคัญเรื่อง "ภาษา" วันข้างหน้าข้อตกลงทั้งหลายที่ผ่านการ "พูด-อ่าน-เขียน" เรื่องระเบียบ กฎหมาย ข้อตกลง ทางธุรกิจ การจ้างงาน การค้า การลงทุน ล้วนต้องสื่อสารผ่านภาษาหลักคืออังกฤษแล้ว ต่อให้ไทยเป็นประเทศที่มั่งคั่ง ร่ำรวยทางภูมิศาสตร์ และมีความได้เปรียบเรื่องทำเลที่ตั้ง เหมาะจะเป็นศูนย์กลางของทุกอย่างในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่ชอบพูดกันติดปากว่า HUB ทุกอย่าง

แต่ถ้า "เจ้าของประเทศ" คือ "คนไทย" ซึ่งเป็นกำลังสำคัญที่ตลาดต้องการมากขึ้นในหมวดแรงงาน ระดับรากหญ้า แรงงานฝีมือ ผู้ปฏิบัติการ ภาษายังอ่อนแออยู่ ลองไตร่ตรองดูให้ดีว่าเราจะต่อรองกับคนชาติอื่นที่ใช้ภาษาอย่างเข้มแข็งกว่า ได้อย่างไร

ตอนนี้แกนนำทางฝั่งท่องเที่ยว "คุณสุชาดา ยุวบูรณ์" ประธานโรงแรมโรสการ์เด้น ริเวอร์ไซด์ ผู้บุกเบิกก่อตั้ง "สมาคมส่งเสริมการประชุมนานาชาติ (ไทย)" จับมือกับ "อรรคพล สรสุชาติ" ผู้อำนวยการสำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ จูงมือกันไปชวนกรมเจรจาการค้าระหว่างประเทศ กระทรวงพาณิชย์ มาช่วยกันหางบประมาณจัดโครงการระยะยาว "ฝึกอบรมภาษาอังกฤษ" ให้แรงงานระดับต่าง ๆ ในประเทศ เตรียมความพร้อมเพิ่มขีดความสามารถทางการแข่งขันรับมือเออีซี

พันธมิตร กลุ่มนี้จะนำ "เงินขวัญถุง" ส่วนหนึ่งที่มีอยู่แล้วเกือบ 10 ล้านบาท ใน "กองทุนส่งเสริมการประชุมนานาชาติ" มาสร้างประโยชน์พัฒนาบุคลากรภาคอุตสาหกรรมบริการ ดีกว่าจะเก็บเงินไว้ในแบงก์ได้ดอกเบี้ยเพียงปีละไม่กี่บาท

สู้นำมาเพิ่มพูนความรู้ เสริมสร้างโอกาสใหม่ให้กับผู้คน อย่างไรก็คุ้มค่า บ้านเมืองได้อานิสงส์เต็ม ๆ

อย่าง น้อยอุตสาหกรรมบริการท่องเที่ยวที่คบค้ากับต่างชาติมานานแต่ยังไม่เข้มแข็ง ก็รู้ตัวเอง และได้เดินหน้าโหมโรงโครงการ "แก้จุดอ่อน" แล้ว ฉะนั้นส่วนอื่น ๆ ซึ่งเป็นเสาหลักทางเศรษฐกิจของประเทศก็น่าจะได้ปรับตัวรับคลื่นลูกใหม่เออี ซีกันตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป เถอะนะ !

สำนักงานบัญชี,ทำบัญชี,สอบบัญชี,ที่ปรึกษา,การจัดการ,เศรษฐกิจการลงทุน